تولد و بی آرزویی

امروز روز تولد من است. وقتی طبق رسم جا افتاده در دنیا موقعی که می خواهی شمع فوت کنی اول باید آرزو کنیم البته بگم من کیکی ندارم و همچنین شمعی. اما اگر هم داشتم آرزویی ندارم. سلامتی بهترین آرزوهاست اما واسه بیمار ۳۳ ساله درگیر ام اس پیشرونده ثانویه ویلچرنشین که ۸۰ درصدی از توانایی حرکتی اش رفته و چشم و گوش و دندان سالمی به دلیل تزریق مداوم داروهای کورتونی ندارد. اما افتخار این را دارم که هنوز با شمایم گرچه دیر و دور. بچه های ام اس و همه بیماریهای مزمن دیگر به شما سلام می کنم و برای همه شما در سراسردنیا آرزوی سلامتی دارم. شاید سلامتی آنقدر مهمه که جز آرزوها نمی آید.

درباره nasim

با اسم ساختگی نسیم آمدم. اندوه سبب شد اینجا بیایم آخه بیماری ام اس دارم.بسیار از نظر جسمی کم توانم اما روح بزرگی دارم.
این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 دیدگاه دربارهٔ «تولد و بی آرزویی»

  1. سوسن جعفری می‌گوید:

    سلام نسیم عزیز.
    تولدت مبارک. نمی‌دونستم تو هم شهریوری هستی. یاد ویولت افتادم.

      

    [پاسخ]

  2. باران می‌گوید:

    نسیم عزیز ،تولدت مبارک .. دقیقآ مدتهاست برای منم سلامتی مهمترین و باارزشترین واژه ای است ،برای آنچه که در رده خوشبختی و آرزو تعریف میکنند …. انگار برای بیماران ام اس یک اضطراب دائمی بر روی زندگیمان چنگ انداخته …..در مورد پست قبلی که نوشته بودی عصب چشمت هفتاد درصد تخریب شده اگر حوصله داشتی لطفا کمی بنویس…بیماری ام اس من با نابینایی یکی از چشمانم شروع شدکه البته با دوز کورتن بالا تا حدود زیادی برطرف شد….حمله بعد هم با چشم دیگر و همان داستان تکرا شد ….سوالم اینه که آیا درمان اخیر جواب داده ؟ آیا خودت متوجه اختلال بینایی نشدی که یکباره به ففتاد درصد رسید؟ و یکی از چشمانت درگیر شده یا هر دو …..ممنون

      

    [پاسخ]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.