مقاله ام اس

ارسال شده در 1384-03-21 by nasim

گفتن از کلماتی نظیر مایلین اعصاب حسی و حرکتی ام آرآی بی مایلینشدن بیماری خود ایمنی اکسون دستگاه ایمنی نوع پیشرونده پلاک اینترفرون پالس کورتون سلولهای بنیادی اسپاسم عضلانی بیماری مزمن و صعب العلاج عدم تعادل تاری دید دوبینی خستگی عدم کنترل ادرار فیزیوتراپی داروهای شل کننده عضلات و سرانجام ام اس شاید برای همه شما تکراری باشد.شما که پزشک مغز و اعصابید علمش را آموخته اید و بیمارش را ویزیت کرده اید و من و شما که بیمار ام اس هستیم با اعماق وجودمان این کلمات را حس و لمس کرده ایم .اما امروز دیگر نمی خواهم از ام اس و عوارضش بگویم .امروز زمان گفتن از دستیابی به رشد و بلوغ در امتداد بیماری ام اس است .شاید بگویید ام اس جز ناتوانی و تحقیر و ناامیدی چه چیز با ارزشی دارد؟من می گویم مگر بی رنج میتوان بزرگ شد؟ مگر می توان بی ممارست و تحمل سختی مس وجود را به طلا تبدیل کرد؟ ام اس بی شک یک ویرانگر جسمی و اجتماعی و روانی است و ابتلا به ام اس ناعادلانه مینماید.اینکه بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری و بستگانشان احساس یاس و ناامیدی می کنند بهیچ وجه جای تعجب ندارد اما آیا با این بیماری میتوان چیزی را نجات داد؟وبه چیزی دست یافت ؟آیا ام اس میتواند به رشد درونی ما کمک کند ؟
شما عزیزان ام اسی بدور از مشکلاتی که در مواجهه با این بیماری اعم از علامتی یا روحی وروانی و خانوادگی با آن روبرو بوده اید آیا ام اس شکوفاگر چیز دیگری ورای درد در وجودتان بوده است ؟
آیا تا بحال احساس کرده اید با ام اس چقدر بزرگ شده اید؟ آیا تا بحال از ام اس فایده برده اید؟
هماره سختی ها فرد را می سازد و از درون او فولاد آبدیده ای بیرون می آورد.آیا درخت ام اس می تواند بجای سد راه بودن طراوت و شادی و شوق و بالندگی به ارمغان آورد؟
لائو تسه می گوید:(تسلیم نشو و چیره گرد نی در باد خم میشود وسپس راست می شود چرا که انعطاف پذیر است و زنده میماند اما بلوط خشک و سنگین می شکند.)
آیا تا بحال به فکر افتاده اید که با تیرگی چشمانتان درونتان روشنتر گشته است ؟
آیا هرگز با بروز کم توانی جسمی درست مثل ماشینی تصادفی و کهنه به این مساله اندیشیده اید که راننده درون خودرو وضع درستی دارد و می تواند علی رغم نارسایی خودرو خود را به سلامت به مقصد برساند؟
وقتی به تاری دیدم در جلسه امتحان دانشگاه فکر می کنم میخندم آخر استاد برگه را از من گرفت و گفت : زمان تو بعد از برگشت دیدت آغاز می شود و چه زیباست توقف زمان .
وقتی که به انبوه کتابها که با زمین خوردن من کف سالن ولو میشوند فکر می کنم لبخندی که از عکس العمل دوستان نصیبم می شود چهره ام را روشن مکند.
وقتی در برف زمین میخورم و با پای شکسته لنگ لنگان در میان جمع ظاهر میشوم به عملکردم می خندم و دیگران تحسینم می کنند .
وقتی مثل بچه ها پوشک میشوم و تجربه نفهمیده کودکی را در بزرگسالی و با فهمیدگی تکرار میکنم از برگشت به گذشته آگاهانه کیف می کنم .
وقتی وسط خیابان زمین می خورم و اتوموبیلها با بوق ممتد و رانندگان عصبانی که هر یک متلکی بارم می کنند اما دوباره بلند می شوم لباسم را می تکانم و با عذرخواهی راه می افتم بر خود می بالم .
بلوغ در ام اس به معنای خودکفایی و استقلال محض نیست که در نهایت به خودخواهی می انجامد و محکوم به شکست است بلکه به معنای وابستگی متقابل است .
میتوانیم عشق و مهر و محبت ببخشیم و سایرین به ما ببخشند .
عشق واقعی به معنای دهش و انجام کاری فداکارانه برای سایرین نیست بلکه مهمتر توانایی دریافت آنچه سایرین برای بخشیدن دارند نیز هست .
پس با ام اس می بخشم و اجازه دریافت بخشش را به دیگران می دهم .
با ام اس بزرگ میشوم و دیگران را بزرگ می کنم .
با ام اس میخندم و میخندانم .
با ام اس امیدوارم و دیگران را به امید وامیدارم .
و کلا م آخر (من ام اس دارم اما ام اس مرا ندارد.)
نسیم