مقاله من

روز پنج شنبه گذشته سمینار سالانه ام اس در کرمان برگزار شد این مراسم شامل بخشهای متفاوتی بود که شرحش را فردا مینویسم امروز مقاله من در این همایش را برایتان مینویسم.
ضمن عرض سلام و خوشامد به همه سروران گرامی که جمع ما را با حضورشان آذین بسته اند.
امروز سخن ما با شما مسئول گرامی استانداری و فرمانداری نیست تا که بگوییم (هل من ناصرا ینصرنا)
بگوییم که ام اس بیماری بزرگسالان جوانی است با قدرت درک بالا، توانایی ذهنی زیاد و روح بلند که نیاز به حمایتهای مادی و معنوی و اجتماعی شما دارند که بگوییم تنها مکانی لازم است تا بر سر در آن بنویسیم انجمن ام اس کرمان بگوییم که اگر تنها بخش کوچکی از بودجه استانی به ام اس اختصاص یابد آنگاه قشر فعال و جوانی از جامعه احساس غربت و بی کسی نمی کنند بگوییم که می توان انان را در مشاغل مناسب به کار گماشت تا بگویند : ( ما زنده ایم ). امروز روی سخن ما با شما مسئول محترم شهرداری نیست که بگوییم نیازی به صرف مخارج بالایی نمی باشد تا بهینه سازی معابر شهری به صورتی انجام گیرد که یک عصا،یک واکر یا یک ویلچر عبور کند تنها برای رسیدن. یک سطح شیب دار برای هر پارک ، یک سطح صاف برای هر تفرجگاه می تواند تفریح را به بیمار بچشاند. روی سخنمان با مسئولین بهزیستی، هلال احمر، وزارت بهداشت و درمان و سایر سازمانهای بیمه گر و همیار بیماران نیست تا بگوییم در صدور کارت هوشمند تعجیل کنید، برای ایجاد مراکز کاردرمانی، فیزیوتراپی و توان بخشی ویژه بیماران ام اس همت گمارید. در تامین بموقع داروهای ان ها تلاش نمایید تا لبخندی بکارید و خروارها عشق درو کنید. روی سخنمان با پزشکان، متخصصان و دانشجویان مغز و اعصاب کشور نیست تا بگوییم افزایش بیماران ام اس فرصت خوبی برای کارهای تحقیقاتی و اثر بخش شماست. بگوییم که گاهی لازم است علاوه بر ویزیت دمی با بیمار خوش و بش کنید که از هر درمانی کارسازتر است . امروز نیامده ایم که بگوییم خیرین شهر واستان کرمان همت نمایید برای یاری فرزندان،خواهران و برادرانتان که روزگار، نعمت سلامت را از آنان گرفته اما رحمت صبر را به آن ها عطا کرده است. بگوییم شماره حساب 1000 ماههاست که انتظار میکشد تا هزاران چشم اشک الود به ده ها هزار گل لبخند تبدیل شود. امروز روی سخنم با شما بیمار ام اس است هیچکس مشکل ژنتیکی، میکروب یا ویروس را به سراغ ما نفرستاده است تا بیمار شویم پس هیچکس در بروز ام اس ما مقصر نیست. هیچگاه خداوند نخواسته تا مخلوقش،خلیفه اش و بنده اش بیمار شود پس خدا هم مقصر نیست. هیچکس سر عناد، لجبازی و دشمنی با ما ندارد پس خصمانه دیگران را ننگریم. هیچکس خواهان زمین خوردنمان،تلوتلو خوردنمان،خسته شدنمان و بی حسیمان نیست پس گریه را با خنده تعویض کنیم و از هستیمان لذت ببریم. هیچکس به ما بدهکار نیست تا از او طلب سلامت، درخواست پول و چشمداشت کمک کنیم پس بیاییم مناعت طبع، روشنی اندیشه و سربلندی خود را حفظ کنیم که ( ید الله فوق ایدیهم ) و بدانیم که ( ادعونی استجب لکم ) ما را به سوی قدرتی ورای همه قدرتها فرا می خواند. امروز روی سخنم با شما بیمار ام اسی است تا بدانید اگر چشم سرمان کم بینا می شود در عوض چشم دلمان روشن میگردد. اگر دستمان قدرت ندارد تا جسم سنگینی را بلند کند اما قلبمان هزاران محبت سنگین را بلند کرده است. اگر پایمان توان راه رفتن ندارد اما روحمان کیلومترها آسمان راپیموده است پس فریاد نزنیم خدایا ما ام اس داریم بلکه بگوییم : ام اس ما خدا داریم.