اندر حکایت سفر برادر

برادر کوچکه واسه کارهای سربازیش رفته بود تهران .البته امروز برمیگرده اما این پنج روزی که نبود جای خالیش کاملا محسوس بود حداقل واسه من.با قطار رفت اس ام اس زدم مواظب خودت باش و او گفت کوپه پر از پیرمرده .جواب دادم رضا درمدرسه پیرمردها و نیز گفتم تصور کن یکی سرفه میزند و اب میخواهد و دیگری سیگار اشنو میکشد و بعدی میگوید پسرم بیا داستان زندگیم را واست بگوید و بعدی نصفه شب ازت میخواد تا دستشویی همراهیش کنی وبیچاره اقا رضای مهربان به نسیم راضی میشود.و او جواب داد حوصله بحث ندارم .روز بعد زنگ زد و گفت چهار ساعت توی صف بودم البته کمی پیچوندم تا چهار ساعت طول کشید و گرنه بیشتر میشد بعد یه افسر از خودراضی گفت اینا استعلام شهرستانه باید استعلام تهران را بیاری و من گفتم مگه نیروی انتظامی مدارکش شبکه نیست و جواب نداد.خلاصه روز اول با از اینجا به اونجا رفتن گذشت .روز دوم هم که تولد امام علی بود با دستمال خیس جلوی دهن رفته بود امامزاده صالح و روز بعد تعطیلی تهران و زنگ پشت زنگ که دیدی من شانس ندارم .میخوام بیام .حوصله ندارم و من گفتم بلیط قطارت را تعویض کن یه سر برو باجه پلیس مثبت ده و بعد بیا خونه .دوساعت بعد گفت بلیط را گرفتم .پلیس گفته مدارک زیر را بیار.گفتم لیست را واسم فاکس کن من مدارک را میدم یکی از همکارام با پرواز امروز یا فردا واست بیاره .نیم ساعت بعد گفت بهم گفتن قانون عوض شده همین استعلام را برابر با اصل کنی کارت تمومه.یکساعت بعد با خوشحالی زنگ زد و گفت درست شد امروز بعد از ظهر میام .گفتم برو واسه خودت کفش بخر گفت اصلا .گفتم واسه من کیف بخر .گفت از این کارا بلد نیستم یکساعت بعد گفت واسه خودم کفش مارکدار اسپرت خریدم گرون شده اشکال نداره ؟.گفتم نه .گفت کیف چی بخرم .گفتم هیچی اینو گفتم تو بری کفش بخری .عصبانی شد و گفت یه کیف صد هزار تومانی واست میخرم و من: نه تروخدا تا اخر برج پول ندارم .اخه کارت سیبام پیش داداشه بود .خلاصه گویا کیف هم واسم خریده و خلاصه امروز برمیگرده بدون او من تنها هستم و او بدون ما تنهاست .علی رغم قیافه ای که میگیرد.
پیوست :حالم خوبه اما سرم شلوغه البته موهام داره میریزد چون کم خونی دارم شبا توی خواب پاهام دردناکه شاید درد ام اس باشد و شاید نه .توی شرکت علاوه بر کار خودم عضو دو تا کمیته پرکار شدم و محور اصلی گردونه ام.اکثرا پستهای دوستان را میخوانم اما فرصت نوشتنم نیست .
پیوست دو:میبلاد مولای عدالت مبارک و شعرم تقدیم شما
علی عین عدالت بود هر جا
علی اوج شجاعت بود هر جا
ز سر تا سوی عالم کس نباشد
چنان حیدر که یکتا بود هر جا
پیوست سه :یه ترانه معین داشت که میگفت عجب صبری خدا دارد و خوشبختانه ما خدایی شدیم زیرا عجب صبری ام اسی ها دارند.