گاهی فکر میکنم چقدر من بدم که با وجود اینکه به وبلاگهای دوستان مجازیم سر میزنم.البته نه هر روز ولی حداقل هفته ای یکبار و تمام پستها را می خوانم اما شلوغی سرم،ناتوانی دستهایم و خستگی ناشی از کار و جناب مستطاب ام اس نمی گذارد من نظرمو بذارم یا لااقل به کامنتهای شما پاسخ بدهم.چقدر رو دارم….
امروز قراره دوستم بیاد خونه وموهامو کوتاه کند تا پنج شنبه رنگش کنند.مثل همیشه قهوه ای تیره.دفعه بعد میخواهم موهام را ماشین کنم.آخه دلم واسه ای کیو تنگه.
فیزیوتراپ جدیدم قد و هیکلش و جوانیش و لباس پوشیدنش تو مایه های علی ضیاست.اولین بار که هفته پیش امد خانه ما.عکس خانوادگی روی کتابخانه ام را نگاه کرد و گفت کدوم شمایید.
باید تصمیمات جدی و جدیدی بگیرم هفته اینده با شما در میان می گذارم.
بنام خدا
با سلام و روز به خیر
میخوایم با دوستان فضای مجازی، در ماه رجب قرآن رو ختم کنیم انشاءالله.
از شما دوست خوبم دعوت میکنیم در این ختم قرآن شرکت کنید. اگه مایل به همکاری هستید، در وبلاگم سری به پست ” ختم قرآن ” بزنید.
منتظر حضور گرمتون هستم.
فاطمه
[پاسخ]
عزيزم:*
Mona
[پاسخ]
سلام! نسيم گرامی، به لطف خدا و همت خودتان، شما يکی از فعالترين و پوياترين وبلاگنويسانی هستيد که مطالبشان را چند سال است دنبال میکنم. همينکه چراغ عرصه وبلاگنويسی پارسی به يمن وجود افرادی مثل شما روشن میماند جای قدردانی دارد؛ کامنتنويسی فدای سرتان.
علی
[پاسخ]
همین که بدونن سر میزنید کافیه! 🙂
امیدوارم تصمیمات خوبی باشن!
هدایت
[پاسخ]
سلام نسیم دل انگیز تو خیلی هم خوبی .. خیلی هم دوستت دارم ! وقتی هم میایی وبلاگم کلی سوپرایز میشم اصن یه وعضی :):*
مادر سپید
[پاسخ]
نسیم مهربونم همین که سر بزنی برای همه کافیه خانمی. خودتو به زحمت ننداز.
با تاخیر روز زن رو بهت تبریک میگم دوست مهربونم
راستی مشهد نمیای خانمی؟
راما
[پاسخ]
زیبائی گل را برای زندگیت
و کوتاهی عمرش را برای کوتاهی غم هایت آرزو میکنم..
حمزه
[پاسخ]