چقدر دلم برای با قلم نوشتن تنگ شده،چقدر دلم برای هر روز نوشتن در اینجا تنگ شده،چدر دستها مهمند چقدر پاها مهمند چقدر چشمها و گوشها مهمند،اینها از همه دانشمندان حکما فلاسفه سیاستمداران بازیگران ورزشکاران تجار پزشکان مهندسان و… مشهور دنیا مهمترند.نبود و یا ناتوانی و کم کاری آنها زندگی را بیرنگ و لذت بردن از زیبایی های آنرا کمرنگ میکند اما خدا را شکر که عقل وفکر دامنه ندارد و تا دورترین مکانها میرود میسازد میبیند میشنود و پرواز میکند.خدایا نعمتهایت را سپاس
فید وبلاگ:
Special.ir
-
نوشتههای تازه
بایگانیها
پیوندها
- آشنايي با يك معلول قطع نخاع
- آیدا …
- الهه ی مهر
- این مهمان ناخوانده
- ب مثل بهاران
- تلخ و شیرین
- دست نوشته های راما
- دیوونه
- روز + نامه (نگین حسینی)
- زندگی اهورایی من
- زیستن با معلولیت
- سلام ام اس
- سوته دلان
- مادر یک روشندل
- مرا آفرید آن که دوستم داشت
- مژی جون و شوشو
- نابودی ام اس
- همدم روح
- ویولت (من و ام اس)
- یک قدم به خوشبختی با پاهای خیالی
آخرین دیدگاهها
- alireza در دانشگاه و دل من
- باران در دانشگاه و دل من
- باران در تولد و بی آرزویی
- سوسن جعفری در تولد و بی آرزویی
- باران در من و احوال جسمی ام۲
اطلاعات
-
