سفرنامه عراق 6

سه روز نجف سپری شد وقتی از اونجا بیرون می امدم دلم برای امام علی تنگ میشد کنار امام بزرگان زیادی دفن بودند مثل شیخ طوسی و مقدس اردبیلی و خیلی های دیگه اما کلمات نهج البلاغه نمیذاشت دیگران دیده شوند.مسیر نجف کربلا حدود 77 کیلومتر بود دو ساعته سپری شد و ما در هتل جا گرفتیم و بعد حرم .محل ورودی از جلو مناره حرم حضرت عباس میگذشت وقتی دیگران حرف میزدند و مداحی و زیارت نامه میخواندند گوشهایم نمی شنیدند فقط صحنه های جنگ دو گروه که دسته اول با اهل و عیال سفر میکردند وتعدادشان کم بود و حق میگفتند و گروه مقابل که زیاد بودند و به قصد کشتن امده بودند و تجهیزات داشتند اما کلامشان بی منطق و زورگویانه ومثل همیشه زورگویان خونین که در ظاهر برنده اند از جلوی چشمانم میگذشت .تقریبا هر سه شب حرم بودم دو شب حرم ابوالفضل و یک شب امام حسین.برادرم به شوخی میگفت برادر بزرگه حسابت را میرسد.و گاهی میگفت دست از سرشان بردارانگار به تو نمیدهند.قبل از رفتن هم که مادرم درصد خرابی های جسم مرا میدانست هر زمان که میگفتم همکارم اصرار بر این سفر داره میگفت خیلی سخته شفا.توی کربلا مینی بوسهای هتل هر نیم ساعت یکبار میرفتند الا نیمه شبا تا قبل از اذان.یه شب که دیرشد با موتورسیکلتی رفتیم که رویش یک محل حمل بار سوار شده بود مثل فیلمهای هندی