سال جدید2

سال تحویل را از تلویزیون دنبال کردیم و پس از اعلام سال جدید ظرف شیرینی را جلو کشیدم تا جلوی پدر و مادرم تعارف کنم گرچه ظرف خیلی سنگین نبود اما قادر به بلند کردنش نبودم مادرم پیش دستی کرد و ظرف را از من گرفت و تعارف کرد. باز هم مثل هر سال فراموش کردم برای بازگشت سلامتی ام دعا کنم و ابتدا دیگران و خانواده ام یادم آمد. برادرم از سفره بدون آدمهای دورش با موبایل عکس گرفت و مراسم تمام شد. یادم میاد بچه که بودیم پدرم بعد از تحویل سال ده یا بیست تومانی عیدی میداد و من همیشه آنها را صاف لای آلبوم میگذاشتم و در طول سال واسه خانه ظرف و ظروف می خریدم، یادم میاد رسم بود که اولین نفری که درب خونه آدمو میزنه باید فرد خوش اخلاقی باشه، به همین دلیل همیشه یکی از برادرام که خیلی مهربون و خوش اخلاق بود پشت در خونه میرفت و بخاطر کوتاهی قدش فقط کوبه در را میکوفت و نمیتوانست زنگ بزند. اما متاسفانه همه اینها فراموش شده اند و تنها اقوام نزدیک دیداری از هم کرده که در آن حرفهای زیادی ردوبدل نمیشود. اما باید با همه این تغییرات تصمیم گرفت تا زمانیکه نفس میکشیم به بالا برویم امیدوارم امسال برای من و شما همینطوری باشد.